• چند لحظه چشم‌هایتان را ببندید و به آخرین باری فکر کنید که کسی با یک طعنه، کنایه یا تحقیر، شما را در جمع خجالت‌زده کرد.
• به لحظه‌ای فکر کنید که بعد از آن گفتگو، صدها جواب عالی به ذهنتان رسید، اما دیگر دیر شده بود…
• چقدر دوست داشتید زمان به عقب برگردد تا پاسخی قاطع، دندان‌شکن و در عین حال هوشمندانه بدهید؟

طعنه‌ها، کنایه‌ها و تحقیرها، مثل مشت‌هایی نامرئی‌اند که به روح و اعتمادبه‌نفس شما اصابت می‌کنند. بعضی از این ضربه‌ها آن‌قدر ناگهانی و دقیق فرود می‌آیند که فرصت دفاع پیدا نمی‌کنید. تنها کاری که می‌توانید بکنید، سکوتی تلخ و سنگین است… و بعد، ساعت‌ها و روزها با خودتان کلنجار می‌روید که: چرا جواب ندادم؟ چرا نمی‌دانستم چه بگویم؟ ای کاش…

اگر امروز یاد نگیرید چطور بصورت کلامی از خودتان دفاع کنید، فردا دوباره در همان موقعیت گیر خواهید افتاد! این بار نه به‌عنوان یک قربانی بی‌خبر، بلکه کسی که می‌داند قرار است تحقیر شود اما همچنان بی‌دفاع است…