گلوسوفوبیا و مدیریت ترس و استرس در سخنرانی

همه جانداران در طول زندگی خود حس ترس را تجربه می کنند. ترس حسی است که در کنار سایر احساسات معنا و مفهوم خود را بروز می دهد. همانطور که حس شادی در مقابل غم تفسیر می شود، ترس هم در مقابل احساس شجاع بودن است که تعبیر می شود. اما وقتی می گوییم که حس ترس در همه جانداران نهاده شده به این خاطر است که در صورت عدم وجود حس ترس، دیگر هیچ حیوان شکاری مثل گوزن و آهو از چنگ هیچ درنده ای همچون شیر و پلنگ گریزان نخواهد بود. هیچ صیدی ترس از دام صیاد نخواهد داشت. ما انسان ها هم از این قاعده مستثنی نیستیم. اگرچه که بروز عواطف به طور ذاتی در تمام موجودات هستی وجود دارد و دیده شده است. اما آنچه که ما انسان ها را از سایر جانداران برای بروز احساساتمان متمایز می کند، قدرت کنترل و انتخاب ما است.

شاید از خودتان بپرسید که قدرت کنترل و انتخاب چگونه ما را نسبت به سایر جانداران متفاوت کرده است؟ برخلاف سایر موجودات که درک حسی خود را به صورت مادی و فیزیکی از محیط حاضر در آن می گیرند، نوع بشر همان احساسات را در ذهن خود شکل می دهد، می پروراند و نهایتا بروز می دهد. همه اینها در حالی اتفاق می افتد، که ممکن است فرد به صورت فیزیکی در آن محیط حاضر نباشد. ما با دیدن یک تصویر حس خوشحالی، آرامش و یا ترس و استرس را از خود بروز می دهیم. پس این ما هستیم که انتخاب می کنیم نسبت به تصویر واکنش حسی نشان دهیم یا نه. اما بیشتر ما نوعی از ترس و استرس را دائما در پس ذهن خود داریم که با مواجه با آن امکان کنترل خود را نداریم و ناخواسته چنین حس ترس و استرسی در ما نمایان می شود. این نوع احساس دائمی ترس، فوبیا نام دارد.